Onze kerncoaches bloggen soms ook iets over hun persoonlijk leven. Om te laten zien hoe zij zelf met hun hoogsensitiviteit omgaan. Eerder schreef Yvonne over het dilemma tussen kiezen voor haarzelf of voor haar gezin. Vandaag deelt Noortje waarom ze besloot een punt te zetten achter haar opleidingen.
Als je hoogsensitief bent, pas je je makkelijk aan anderen aan. Zelfs als het eigenlijk helemaal niet goed met je gaat, kun je nog steeds overkomen alsof alles prima is. Juist daarom is het zo belangrijk om op tijd aan de bel te trekken.
Ambitieus en enthousiast als ik was, begon ik een tijdje geleden aan twee studies. Het was niet zozeer dat ik het qua tijd niet aankon. Het waren vooral de omstandigheden die met parten gingen spelen.
Tegenstrijdig
Op de ene opleiding wist je wat je moest inleveren, maar niet wanneer. Op de andere wist je wanneer, maar niet wat. Nooit beide tegelijk. De studie‑informatie stond verspreid over verschillende platforms, waardoor ik continu aan het zoeken was. En alsof dat nog niet genoeg was; docenten vertelden geregeld tegenstrijdige dingen.
Het gevolg? Je wist nooit precies wat er van je verwacht werd. Alles voelde als een blinde gok. En laat dat nou precies zijn wat voor enorm veel stress bij HSP’ers zorgt.
Randvoorwaarden
Misschien herken je dit wel. Je wilt eerst het hele plaatje zien voordat je aan een opdracht begint. Alle informatie, alle randvoorwaarden. Als die informatie overal en nergens staat, duurt het lang voordat je kunt starten. En als afspraken ineens veranderen, terwijl je al bezig bent, is dat extreem frustrerend. Het voelt alsof je geen grip hebt en dat put je uit.
Gevoelig voor kritiek
Op het HBO bestonden opdrachten vaak uit een paar vage richtlijnen. De rest mocht je zelf invullen. Klinkt vrij en leerzaam, toch? Maar zodra je het inleverde, kreeg je bakken met kritiek. Het voelde alsof je een spel speelde zonder spelregels, maar toch elke keer werd afgefloten. Dat is niet alleen frustrerend, het is ook ontzettend verwarrend.
Feedback
Veel hoogsensitieve personen hebben moeite met kritiek. Niet omdat we niets kunnen hebben, maar omdat we vooraf al enorm veel nadenken. We schetsen een beeld van hoe iets eruit moet zien, stoppen er veel energie en gevoel in en doen oprecht ons best. Als het dan alsnog niet goed is, zonder duidelijke uitleg of positieve feedback, dan komt dat hard binnen. Alleen negatieve of afbrekende feedback helpt niemand vooruit. Een HSP’er heeft óók bevestiging nodig om in zijn of haar kracht te blijven staan. Eerlijk gezegd geldt dat voor iedereen, maar wij voelen het net wat dieper.
Ik voelde me constant moe. Mijn lichaam voelde zwaar, ik had het gevoel dat ik geen adem kreeg en ik liep rond met aanhoudende buikpijn. Signalen dat het helemaal niet goed ging. Toch ging ik door.
Uiteindelijk ben ik gestopt met mijn studies op het MBO én het HBO. Pas later begreep ik waarom: het had alles te maken met mijn hooggevoeligheid (HSP).
Trek op tijd aan de bel
Mijn grootste les: probeer het niet in je eentje op te lossen. Bespreek het met je mentor, studieloopbaanbegeleider of iemand die je vertrouwt. En als dat niet voldoende helpt, zoek dan externe ondersteuning.
Een huisarts kan meedenken, maar ook een HSP‑coach kan veel betekenen. Die begrijpt hoe prikkelgevoeligheid, stress en studiebelasting samenkomen en wat jij nodig hebt om niet over je grenzen te gaan. Stoppen met een studie voelt misschien als falen, maar voor mij was het een daad van zelfzorg. Soms is stoppen precies wat je nodig hebt om jezelf niet kwijt te raken.
Bekijk de profielpagina van Noortje. Misschien hebben jullie een klik en kan zij je helpen.
